شط الجراحی

بساطه العطش

aljarrahi — Tue, 30 Jan 2007 21:32:01 GMT

یتبیّن عطش الشعب الاهوازی لقوميته وهویته في امثلة بسیطة جداً و لا حاجة لنا ان ندخل المعادلات الارسطوئية و الامثلة المعقدة .

و من تلک الامثلة البسیطة هي غلیان الشارع الاهوازی في لحظة انعکاس اسم وطنه ( الاهواز او الاحواز ) علی شاشات التلفاز ولو حتی یختصر علی لفظ الاسم فقط .

اللیلة ، من تلک اللیالي التي شادهت هذا الغليان في بداية برنامج الاتجاه المعاکس علی قناة الجزيرة .

بعد تلفظ اسم الاحواز علی لسان الدکتور فیصل القاسم ، رن الهاتف و النقال و تراکمت علی الرسائل القصیرة ... و کل هذه الاتصالات کانت تحتوی علی جملة واحدة : تابع قناة الجزيرة ...

کلام بلافکر ( هنا القلم مختار )

aljarrahi — Thu, 05 Oct 2006 21:34:51 GMT

الیوم استیقضت و نهضت فی الساعة السادسة صباحاً و کان الکسل مسیطر علیَّ بشدة و اني لم اعلم العلة ... و کنت افکر و غارق في افکاري ... تناولت الفطور ثم ذهبت الی عملي کحيوان متعب من سوط صاحبه ... رکبت السیارة التي انتظرتها لبضعة دقائق حتی تصل لتهيئ لقمة عيشها من جيبي . رکبت السيارة و معي اربعة حيوانات احداهم يسوق السيارة و يمشي بافکار ربما تسبقه الی المستقبل و الثلاث الآخرين فرحين بما اتاهم المحتل من لقمة عيش بمنة لم و لن تقاس ، ذاهبين نحو آمالهم و ربما هي شراء قطعة قماش لزوجاتهم أو اکل صبور فی ظهر يوم الجمعة اذا يکون لهم حق في عطلة الجمعة . و انا الحيوان الغارق في الافکار ، مضی ستة اشهر و انا في هذه الحالة ، اذهب الصباح و ارجع عند المساء حتی احقق امنية امي و اشتري تلفزيون و ثلاجة و اجيب لها انسانة لاجعلها حيوانة تصنع حيوانات المستقبل ...

هذه ايامنا ، ذهبت دون ايّ حصاد و زرع للمستقبل ... نهضنا و اکلنا و نمنا و الان الساعة الثالثة صباح يوم السبت ... اللهم لاتجعلنا من اصحاب يوم السبت ...

aljarrahi — Thu, 28 Sep 2006 07:08:48 GMT

«قصة حیاتی»

«لایزال القلب یشکو من فراق الامنیات

لا تزال الروح تشکو من فراغ الذکریات

کیف امضیتُ سنین العمر لا ادری بلا عطفٍ و حبٍّ من جمیع

الکائنات

فی النهایات تجلّت ادمعی

فاذابی هاتفٌ یهتفُ بی : الوقتُ فات

یا تُری ؟ هل کانت الایام تجری

ام سنین العمر مازالت کنبضی واقفات

کان فی صحبة ایامیَ صمت ٌ شاحبٌ

هایدجر علمنی انّ جمیع المفردات السامیات

عاریاتٌ من مصادیق الحیاة

الوجود

والزمان

والمکان

وجمیعُ اللافتات

فلیکن ما کان کان

الوجود والزمان والمکان

وانا لست ُ سوی جرمٌ صغیر

قد یُسّمی فی خیال ِ الحلم ِانسانٌ ولا ادری لماذا

یحزن الانسان ُ ان کان وکنّا کذبةٌ فی

العنفوان.............»

الشاعر ابوعلاء الافقی

المصدر : http://aljehad.blogfa.com

الحزن

aljarrahi — Thu, 14 Sep 2006 08:03:25 GMT

قلبي حزين و روحي کئيبة و الایام تمرُّ و لا تترک لنا اثر لکی نتخيله و نتذکره فی احلامنا و اوهامنا ... و الحرية اصبحت لنا وهمٌ نصنعها کيف نشاء و ندمرها متی نشاء و الحياة سجنون متداخلة ليس لها سجان و لکن ضيّعنا الابواب و بتنا تاهين ، نخرج من سجن و نضع انفسنا فی سجن اکبر و القنوط تسرّب فی نفوسنا و نحن بقينا هنا لا ناصر لنا و لا معين و فقدنا ارادتنا و فقدنا الابتسامة و فقدنا اشواق الطفولة ...

والياس و الخمود و القنوط و ماتبقی من کلمات تعنی هذا الشئی اجمعهن و اکتبهن و احملهن معی دائما حتی لا تتخدل الابستامة المقدسة فی مستنقع روحی و تتلوث فيها ...

هذه الایام جداً متعبة ، حتی ما کتبت شئیا هذه الايام علی مدونتی لان احس بحالة من الروتين حکمت علی نفسی و بقيت افکر ما ذا افعل حتی اخرج من هذه الحالة المأساوية و کم صعب حين تعلم ان خروجک ليس بقريب ...

الی غدٍ افضل

انا و عباس

aljarrahi — Sun, 27 Aug 2006 20:09:56 GMT

انا و عباس

فی هذه الليلة الصيفية انا و عباس ساهرين و انا طائر فی صوت عباس الی عمق سواد ليالي الاحواز الحزينة و ليس شي يسلينی الی عباس و صوته السحري ...

احباب اللی یدق قلبی عليهم ابیع الدنیا کلها و اشتریهم

ما خلیهم ایبعدون عنی روحی اعطیها لو طلبها منی

اشما ابعد تفر روحی و تجیهم ابیع الدنیا کلها و اشتریهم

فی هذه اللحظه اترنم مع عباس بهذه الاغنیة و یرافقنی احساس غریب و اذهب الی السماء و اری فی طریقی نجوم تتسابق لتصل الی السماء و من بین هذه النجوم اری ستة نجوم نجحن فی هذا السباق و بقت مرحله واحده حتی یظهرن فی سماء الاحواز و اردت ان اذهب معهن ، لکن رفضنّی بصوت عالی و قالن : « السابقون ، السابقون ، اولئک المقربون ... » و رجعت خائب الی الارض ...

لن اساوم

aljarrahi — Sat, 22 Apr 2006 20:46:47 GMT

" سمیح القاسم "

ربما افقد ما شئت معاشی

ربما اعرض للبیع ثیابی و فراشی

ربما اعمل حجاراً و عتالاً و کناس الشوارع

ربما اعمل فی سوح المصانع

ربما ابحث فی روث المواشی عن حبوب

ربما اخمد عریانا و جائع

یا عدو الشمس … لکن لن اساوم

والی آخر النبض فی عروقی ساقاوم

ربما تسلب آخر شبراً من ترابی

ربما تطعم للسجن شبابی

ربما تسطوا علی میراث جدی

من اثاثٍ و اوان ٍ

ربما تحرق اشعاری و کتبی

ربما تطعم لحمی للکلاب

ربما تبقی علی قریتنا کابوس رعب

یا عدوا الشمس … لکن لن اساوم

و الی آخر نبض فی عروقی ساقاوم

ربما تطفئُ فی لیلی شعله

ربما احرم ُ من امی ّ قُبله

ربما تغنم من ناطور احزانی غظه

ربما زیّف تاریخی جبانٌ و خرافیٌّ مؤلّه

ربما تحرم اطفالی یوم العید بدله

ربما تخدع ُ اصحابی بوجه مستعار

ربما ترفع من حولی جداراً و جداراً و جدار

ربما تطلب ایامی علی رؤیا مذله

یا عدو الشمس … لکن لن اساوم

و الی آخر نبض فی عروقی ساقاوم

* * * * * * * *

بخشی از شعر بلند " نیمه های شبی زمستانیست " اثر دوست عزیزم "ه خ"

نیمه های شبی زمستانیست

بیراهه های گرفتگی سرشک کلکی تب کرده

به دلجویی ، انگشتان یخ زده را به تماشا نشسته اند

هر گز از خود نپرسیدم که چه سود

و مفهوم چوبه دار را از پیشانی خویش خوانده ام

آیینه گواهی می دهد

آنگاه که با کوله بار پاره قلب خویشتن راهی ناشناخته را می پیمایم

از آنانکه تجسم خورشید تنها مراد انگشتانشان بود

تنها تو را به یاد می آورم

و در می مانم از رسم آوارگی خویش …

نقطه

aljarrahi — Fri, 21 Apr 2006 20:33:18 GMT

شعر " نقطه " اثر يکی از دوستان عزيزم : ه خ

رهايی بهتر است از بند ،نقطه چه با درد و چه با لبخند ، نقطه

سکوت بامدادان دل انگيز به است از صد شب پيوند ، نقطه

دمی با عشق تلخی را شنيدن به است از طعم شهد و قند ، نقطه

چه شيرين است با مشتی صداقت جهان را شستن از ترفند ، نقطه

ولی ديری است در هر جای اين شهر هزاران ديو می بالند ، نقطه

ميان حجم قلب شهروندان در و ديوار می کارند ، نقطه

به تيغ دشنه دل را می شکافند سپس بر مرده می نالند ، نقطه

شب تاريک را با بيم موجش روا بر غنچه می دارند ، نقطه

ولی هر دم پرستوها بخوانند رهايی بهتر است از بند ، نقطه

جهان با باد بام از خواب خيزد و بعدش ماجرای چند نقطه

* * *

تفرحون اليوم بما احزنکم فی الامس ، و يحزنکم اليوم ما افرحکم فی الامس ، فالفرح و الحزن مثلان ، متلازمان ، کفتا ميزان ، إن يجلس إحدهما علی مائدتکم نام الثانی فی سريرکم ...

جبران خليل جبران

فردایی زیبا

aljarrahi — Wed, 19 Apr 2006 19:07:12 GMT

فردا چه می توانم باشم ؟

فردا می توانم از میان مردگان برخیزم

و زندگانی نوینی را آغاز کنم ...

می توانم در خودم همان انسانی را بجویم

که تا کنون وجود داشته است ...

روز مرگ من

aljarrahi — Sun, 16 Apr 2006 09:27:05 GMT

به روز مرگ من

چون ناقوس عبوس را بشنوی

که جهانیان را ندا در دهد

که من از این جهان خوار گریخته ام

تا با خوارترین کرمها درآمیزم

آنگاه دیگر سوگوارم مباش

نه ، چون این ابیات را بخوانی

مبادا دست سراینده اش را به یاد آری

چرا

که چندان دوستت می دارم

که

بهتر آن می دانم که فراموشم کنی

تا آن که غمگنانه در اندیشه ام باشی

آری ، به تو می گویم

اگر در آن هنگام که من با خاک درآمیزم

بر این چکامه نگاهی افکندی

مبادا نام این بیچاره را ورد زبان سازی

زنهار که پس از مرگم ، جهان فرزانگان

در نامه ات بنگرد و ما را هر دو به ریشخند گیرد .

غزلواره 72 – شکسپیر

نظرة علی الفارسیفونیة

aljarrahi — Fri, 14 Apr 2006 09:18:56 GMT

نظرة علی الفارسیفونیة

قرأت مقالک الناتج من محبتک العظیمة تجاة لغتنا و هویتنا ، اللغة الحبیبة ، اللغة العربیة

یا اخی ، انا ایضاً اضم صوتی الی صوتک و اقولاً ما اجمل هذه اللغة و ما احلی ها و لکن یا اخی هنا واقع ٌ مفروض علینا و فی البدایة یجب ان نکسر و نهدم هذا الواقع و نبنی واقع جدید ، والواقع هو انهم حرمومنا من لغتنا و هویتنا و ارادوا ان نصبح هکذا ...

فمثلنا کمثل طفل الذی نسجنه لسنین فی مغارة بعیدة عن جمیع الناس و من ثم نرید منه ان یتکلم ، فهل هو قادرٌ علی التکلم ؟ و اذا کان لیس قادر علی التکلم ما هی الاسباب التی جعلته لایتکلم ؟ هل هو السبب ام انه اصبح کآلة بید اللاانسانیین ؟

نعم یا اخی ، شعبنا کان و لایزال مثل ذلک الطفل السجین تجاة اللغة العربیة و الهویة الاهوازیة . فیا اخی نحن لا نمتلک الموسسات کالتعلیم و التربیة ، فاذا بعض الافراد تمکنوا من الکتابة بالغة العربیة فی مثل هذه الظروف الحرجة یجب ان نشرّفهم و نکرّمهم و ایضاً الافراد الذین غیر قادرون علی الکتابة بالغة الام یجب ان نحثّهم علی الکتابة بایِّ لغة کانت و لمثل هولاء الناس ، الفکرة اهم و لازم ان نزرع الفکرة فیهم حتی ینشروها بکتاباتهم ... حتی نصل الی الحالة التی یکون بأمکاننا ان نبنی الموسسات الاعلامیة و الثفافیة و التعلیمیة و السیاسیة و من بعد بناء تلک الموسسات نصل الی الغایة الحقیقیة لکن کیفیة الوصول الی هذه الحالة و کیفیة بناء الموسسات هی تشکل طریقة السیر فی هذا الاطار و هی بحث آخر .

و فی الختام اکتب لک هذا النص الذی قرأته قبل اشهر فی کتاب فارسی و اسمه " زنده باد آزادی " و ایضا ً مرتبط بالموضوع :

نغمه هايي از الجزايرفرانسوي شده

برادران اجازه بدهيد توضيح بيشتري دراين مورد بدهم . به خاطرداريد درجلسة نمايندگان خاور دور وخاور نزديك كه درزمستان1951 تشكيل شد ، نماينده الجزايرچه گفت ؟ اوبا صراحت اعلام كرد كه :

((اگرتاچندسال ديگرتسلط استعمارفرانسه برالجزايرادامه يابد،هيچ چيز براي ما نمي ماند،چون زبان ملي ما كه عربي است به كلي ازخاطرها محوخواهد شد هم اكنون من كه بيش ازسي سال دارم ، ازگفتهاي رفقاي مراكشي ، عراقي ، ومصري چيزي نمي فهمم وبراي من اسان تر است كه به فرانسه صحبت كنم ، زيرامقامات فرانسوي به تدريج برنامة زبان عربي را ازمدارس ما حذف كرده اند.فرزند من به هيچ وجه عربي نمي داند . سياست استعماري فرانسه كه الجزاير راقسمتي ازخاك خودمي داند ، تصميم گرفته است قبل ازهمه زبان ملي ما را ريشه كن نمايد .دوستان اين موضوع كاملا صحيح است انها ميخواهند ما را نسبت به وطن ، زبان و در نتيجه ازشرافت ومذهبمان بيگانه كنند وان وقت ديگر پايان كارمان روشن است : مرگ باذلت وخواري.))

(اين سخنان از سوي يكي از انقلابيون الجزاير طي جلسه‌اي با ديگر برادران ايراد گرديد) .

گزارش ژنرال والازه درسال1834 ازطرف كميسيون اختصاصي افريقائي پارلمان ، به مجلس شوراي ملي فرانسه چنين بود:

((تقريبآ تمام اعراب مي‌توانند بخوانند و بنويسند ودرخود فرانسه 40 % مردم بي سوادبودند.حال براي اينكه بدانيم فرانسه نسبت به مردم الجزاير مرتكب چه جنايت فرهنگي گرديده به سال 1887يعني 53 سال پس از گزارش ژنرال والازه نظري بيافكنيم :

دراين سال (1887) درتمام الجزاير به جاي مدارس عربي و بومي كه به كلي برچيده شده بود ، فقط 79 مدرسه فرانسوي شامل 963 دانش آموز وجود داشته درصورتيكه تعدادي از فرزندان مسلمان كه درسن وسال مدرسه رفتن بوده اند 000/500 نفرمي‌رسيده است. يعني ازهر500 نفرفقط يك نفربه مدرسه ميرفته ،انهم نه براي خواندن ونوشتن به زبان مادري ، بلكه براي تحصيل زبان وفرهنگ بيگانه.

( برگرفته شده ازكتاب زنده باد ازادي ، نوشتة علي وافي صفحات 142 و143 )